Ook als je niet veel buiten de deur komt zie je van alles. Zo weet ik inmiddels  dat er iets meer dan 250 stroken luxaflex voor onze kamerramen hangen. Dat onze planten dankzij de soms schijnende zon toch nog een half baksteentje per week groeien. Maar ik zie ook dat onze straat niet erg schoon is.

Momenteel zwerft er een kolonie mieren over. Ze komen met korreltjes zand naar boven in hun ijver om een ondergronds gangenstelsel aan te leggen. Aan de overkant van de weg zit onze lease-kat. Hij weet dat ik thuis ben, maar dat de kans klein is dat hij naar binnen mag. Terwijl hij lichtelijk verveeld het hek van de overburen als krabpaal gebruikt, valt mij iets anders op.

Er ligt iemand op de loer achter een schuifpui. Het oogt ietwat merkwaardig om iemand met een bezem in de hand op een stoel te zien zitten. Achter dubbel geisoleerd glas rustig afwachten op de dingen die komen gaan. Maar wat moet er dan in hemelsnaam gebeuren dat twee spiedende ogen kennelijk alle tijd hebben om te doen wat ze doen?

Ik besluit deze zonderling een poosje in de gaten te houden. Vanachter mijn eigen dubbele beglazing. Zien doen ze me toch niet. De 250 stroken luxaflex staan in de gluur naar buiten-stand. Na een half uur heb ik er genoeg van. Er gebeurt helemaal niets.

De volgende dag zie ik het zelfde tafereel opnieuw. Weer zit er iemand met een bezem in de aanslag. En ook nu is er geen enkele aanleiding om te denken dat er iets opmerkelijks staat te gebeuren. Nu ben ik niet de eerste die het opgeeft. Na een poosje is er niks meer te zien.

Aan het einde van de week weet ik dat onze nieuwe plantenbak voor het huis het dit jaar goed zal doen. De groei zit er lekker in. De mieren hebben een probleem. Een fikse regenbui heeft hun werk teniet gedaan. En ja, mijn gluurder is ook weer terug. Zal het mysterie nu ontrafeld worden?

Het duurt welgeteld tien minuten als er beweging in de schuifpui komt. Heel voorzichtig glijdt de deur open. Er komt een iel vrouwtje naar buiten. De bezem die ze vasthoudt is langer dan haar. Hoe klein ze ook is, één zwaaiende beweging met de bezem is kennelijk voldoende om iemand de stuipen op het lijf te jagen. Een reiger om precies te zijn. De vogel had het voorzien op de koi’s in de vijver van onze Chinese overburen.

De bezem heeft zijn doel niet gemist. De vogel stijgt ietwat stuntelig op, gaat op het dak van het huis zitten en schudt een paar keer met zijn kop. Hij kijkt nog een keer naar beneden. Het vrouwtje staat iets onverstaanbaars naar boven te roepen. Dan vliegt de gevleugelde rover weg. Of hij ooit nog een poging zal wagen? Weinig kans. Met dat soort vrouwen wil je geen ruzie.

Opeens bedenk ik me dat het tijd wordt om een net over onze eigen vijver te gooien. Ik kan me momenteel niet zo snel voortbewegen. Tegen de tijd dat ik met een bezem kan gooien heeft elke rover mijn zorgvuldig aangelegd stukje natuur waarschijnlijk al lang en breed van zijn levende have ontdaan.  Een net dus, omdat  ik namelijk niet van plan om constant achter mijn luxaflex te gaan liggen loeren.

Als er iets is waar ik een gigantische bloedhekel aan heb, dan is het wel roddeljournalistiek. Vandaag werd ik attent gemaakt op een verhaal van Micha Kat. U weet wel, de man van de complotten. Hij heeft kennelijk weer een ‘link’ gevonden om de nog altijd onopgeloste moord op Marianne Vaatstra in het nieuws te brengen.

En die link gaat niet richting de eerste de beste. Het beschuldigende vingertje gaat naar prins Friso om precies te zijn. Het lid van het koninklijk huis dat tijdens zijn skivakantie door een lawine werd bedolven en sindsdien in coam ligt.

Volgens ‘een goed ingewijde bron’ van Kat is Friso een van de hoogwaardigheidsbekleders geweest die aanwezig was bij de rituele lustmoord op Marianne Vaatstra. En waarom dat allemaal wel zo moet zijn? Omdat Friso in zijn studententijd lid was van een clubje dat jaren na zijn afstuderen een varken op sadistische wijze heeft mishandeld.

Bronnen uit de omgeving van Friso achten het heel wel mogelijk dat de graaf op hol is geslagen op grond van zijn onkwetsbare status. Friso is immers wereldvreemd opgevoed en beschikt over alle middellen. Een machtswellusteling met een perverse inborst zou zich door de rituelen kunnen laten inspireren om op een afschuwelijke wijze door te slaan.’

Tja, wat blijft er van een bron over als deze zelf al begint te roepen dat iets ‘heel wel mogelijk’ is. Een tweede bron komt niet verder dan een opmerking over ‘een machtswellusteling met een perverse inborst’ waarbij de naam Friso niet eens wordt genoemd. Eén bron is geen bron, twee van dit soort bronnen nog minder dan dat.

Dat studentenclubs het niet zo nauw met de goede zeden nemen, is geen onbekend gegeven. Daar wil ik Kat nog wel in volgen. Maar om daar meteen de naam van een lid van het koninklijk huis aan te verbinden? Ik ben een fervent voetbalsupporter. Als er zich in het stadion van mijn club ongeregeldheden voordoen waarbij slachtoffers vallen, zijn alle supporters dan meteen mede-schuldig? Ook al kom ik al jarenlang niet meer in het desbetreffende stadion? Daar komt nog eens bij dat het wel heel onwerkelijk overkomt dat Kat een incident van acht jaar geleden wil koppelen aan een al veel eerder afgestudeerde prins.

Ritueel misbruik noemen we dat, ook wel satanisch misbruik. Het bestaan ervan staat vast net als de prominente rol binnen deze netwerken van elites: royalty, bankiers, topmensen uit de wereld van het recht, de politie, het leger, politici, diplomaten en topmensen uit de media en het entertainment. Wat Oranje betreft zijn er daarnaast nog extra aanwijzingen voor dergelijke praktijken die een lange traditie hebben in de familie vanaf Prins Hendrik via Claus tot aan, ja, wellicht Friso. Daarboven is er nog een getuige, de ‘supergetuige’, die het bestaan van dergelijke satanische netwerken in Nederland nog eens bevestigt en ook Friso noemt als prominente player. Daar weer naast zijn er bewijzen voor de homoseksualiteit van Friso en zijn gestoorde geest; het kan geen toeval zijn dat het leven van deze horror-prins zich vrijwel geheel heeft afgespeeld in totale duisternis.

Als u het mij vraagt is Kat weer eens helemaal de weg kwijt. Zoekt hij naar verbanden die er niet zijn. Levert de man een ongekend fantasievol verhaal af vol gegevens die hij op zijn eigen manier interpreteert. Dat noemen ze geloof ik ook wel tunnelvisie. Waarschijnlijk heeft hij zich flink bij de neus laten nemen. Of op zijn minst geprobeerd op een zielige manier de aandacht te trekken. Overdrijven is een sterk punt van Kat. Dat doet hij om zijn eigen complottheoriën kracht bij te zetten.

Nogmaals, de verbanden tussen een gespiest varken, de moord op Marianne Vaatstra en prins Friso ontgaan mij volledig. De geloofwaardigheid van Kat verliest steeds meer aan kracht. Nog even en hij kan zich voegen in het rijtje superfantasten dat bijvoorbeeld de Holocaust ontkent. Maar misschien is dat juist wel zijn bedoeling. Als het allemaal waar is wat Kat beweert, waarom zouden zelfs erkende roddelbladen als Story en Privé nog nooit iets hebben gepubliceerd?

Mijn boodschap aan Kat? Als het verhaal van je bronnen ook maar een vorm van waarheid bevat, waarom stap je er dan niet mee naar politie of justitie. In mijn ogen is dat niet meer dan je burgerplicht. Er is dan immers sprake van belastend bewijsmateriaal in een moordzaak? Als je dat, om wat voor jou moverende redenen niet doet, rest mij maar een conclusie. Bewaar je sprookjes voor mensen die zelfs op latere leeftijd nog altijd geloven dat Sinterklaas uit Spanje komt. Ga lekker  in je mand liggen spinnen en hou op met miauwen.

Het is al even geleden dat ik naar de televisie gekeken heb omdat er een programma op was dat ik echt wilde zien. Over het algemeen interesseert het me namelijk niet wat er uit die kast tevoorschijn wordt getoverd. De televisie was in het begin een mooi medium. Je keek er als kind met verbaasde blikken naar. Zoveel verwondering over het feit dat beelden van elders in de wereld zomaar de huiskamer kwamen binnenrollen.

De verwondering is er overigens nog steeds. Nu echter over de verstandelijke vermogens van de programmamakers die hun zielloze producten de ether inslingeren. En de massa telkens weer aan al die vaak sterk gekleurde en inhoudsloze uitzendingen weet te binden. De hersenen krijgen geen enkele prikkel meer. Sterker nog, volgens mij denken veel beeldbuiskijkers dat ze een reflectie van de echte maatschappij voorgeschoteld krijgen.  Lang leve de onbenulligheid…

Televisie laat de mensen zien dat ze eigenlijk maar een miserabel leven leiden. En dat ze nog van geluk mogen spreken. Het kan namelijk nog veel slechter als je naar de beelden van overstromingen en andere rampspoed in bijvoorbeeld Pakistan kijkt. Maar gelukkig is er hoop. Als je nu meedoet aan onbenullige programma’s  als bijvoorbeeld de X-Factor of 1 tegen 100, dan heb je kans om aan al die ellende te ontsnappen en binnen no-time een stinkend rijke wereldster te worden. Hebben de makers in ieder geval één persoon gered van zijn of haar tot dan toe zinloze bestaan.

De televisie is een rechthoekige platte kast die iedere dag weer leugens uitspuwt. Daarvoor hoef je alleen de politiek of de soaps maar te volgen. Iedere zomer ben ik blij dat series als GTST even van de buis verdwijnen. Iedere zomer weer is het ook schrikbarend om te zien hoeveel programma’s er op herhaling worden gestuurd. En de mensheid laat zich braaf hypnotiseren door al die dwaze creaties die ergens in een vergaderkamer worden bedacht om het volgzame vee te vermaken.

De televisie is een dief  die de mensheid van zijn eigen denken heeft beroofd. Ooit waren we best wel slimme wezens. Ooit moeten we enorm veel potentieel hebben gehad. Dat hebben we dan mooi verkwanseld. We zijn nu niet meer dan een hersenloze, volgzame, volgevreten, haatdragende en materialistisch ingestelde bende. Achterlijk gehouden en volgepompt met vaak nutteloze informatie.